Speelgoed algemeen
Lifestyle Persoonlijk

Ben jij een jongens-of een meisjesmama?

1 februari 2016

Ben jij een jongens-of een meisjesmama, denk ik bij mijzelf. Al spelend aan tafel met Liam en zijn auto`s denk ik terug aan de Barbara van toen. De Barbara zonder kinderen, bedoel ik dan. Die had niet van mij aangenomen, dat ze nu met een knul van anderhalf jaar aan een tafeltje zat te spelen met auto`s. En dat ze er nog een soort van plezier in zou hebben ook. Nee, ik schaarde mij toen, in de pré kindertijd volledig onder de categorie meisjesmama! Ik kon mij gewoon niet voorstellen dat ik de mama van een klein knulletje zou worden.

ben jij een jongens-of een meisjesmama mamameteenblog.nl

 

Een meisjesmoeder

Mijn eerste zwangerschap verliep vrij soepeltjes, op wat misselijkheidsklachten na in het begin, mocht ik niet echt klagen. Dat deed ik natuurlijk wel, maar dat terzijde. Zo tegen de 20 weken echo, was ik echt nieuwsgierig om mijn kindje te zien. Zat alles er op en eraan, was ze gezond? Eigenlijk wist ik al dat we een meid gingen krijgen, het moest alleen nog bevestigd worden tijdens de echo. Ik had over haar gedroomd en kon mij ook niet meer voorstellen met een zoon. En de opmerkingen om ons heen waren in dezelfde trant. Ja, Barbara was een echte meisjesmoeder, geen twijfel mogelijk hierover.

Nu ik eraan terug denk, wat is een echte meisjesmoeder? Geen idee meer. Ik ben het helemaal kwijt wat het ook alweer is of was in dit geval. Mijn tweede zwangerschap was totaal anders, ik had heel veel klachten en was niet topfit. Ik begon stiekem toch te denken dat dit dan vast een jongetje zou worden. Er waren dit keer geen dromen. En er was ook geen duidelijk voorgevoel. Ik voelde mij gewoon anders. Dus dat was duidelijk nietwaar?

Tenslotte toch een meisjesmama?

Ik bereiden mij voor op de 20 weken echo, vond het dit keer veel spannender. Was alles goed met dit mensje in mijn buik? Veel bewuster was ik wat die 20 weken echo eigenlijk betekent of zou kunnen betekenen. De verbazing was groot toen we hoorde dat het ook dit keer een meisje zou worden. Maar superleuk natuurlijk. Een dochter en een zusje erbij! Tja, hoe kon het ook anders, ik was tenslotte een echte meisjes mama.

Weer anders?

Toen zwangerschap 3 zich aandiende stond ik er eigenlijk een beetje blank in. Ik bedoel de voorgaande zwangerschappen waren echt 2 totaal verschillende zwangerschappen geweest, dus die ballon ging voor mij niet op. En nu was het weer anders. Iedereen riep dat het zo leuk zo zijn als het nu een knul zou worden. En ik beaamde dat natuurlijk, maar ik dacht toch ook bij mezelf dat een derde meid natuurlijk ook prima was. Geen probleem zelfs. Trouwens ik was een echte meisjesmama, dus.

Ik kreeg een vroege echo, ivm het niet kunnen horen van het hartje. Dat vond ik eigenlijk zonde van de tijd en het geld, want ik voelde mijn kindje prima bewegen. Maar op aandringen van de verloskundige toch maar samen met Celeste, onze jongste dochter, op naar het Echocentrum. Manlief kon helaas niet mee en dat hoefde ook niet, want de vorige echo was kortgeleden en nu weer één echo met 14 weken. Ik zag de noodzaak niet zo en vond het een onnodige noodzaak.

Maar afijn, alhier zag ik een heel scherp beeld van ons kind. Het kon niet missen, dit werd een jongen.

Een jongensmama?

Ja, ik was verbaasd en een soort van geamuseerd. Ik weet nog dat ik een beetje giechelend manlief belde: Ja, alles was goed, schat, maar moet je horen, weet wat ik zag. Ja echt, kon niet missen. Wel leuk, toch? We kregen een knul. Ik moet zeggen dat ik het een hele beleving vind, het is best heel anders en heb ook een diep respect gekregen voor alle jongens mama`s. Mijn beleving in de verschillen heb ik hier wel eens beschreven.

Maar je moet als mama toch weer andere talenten naar boven halen. Klimmen, klauteren, sleutelen ipv knutselen, stoeien ipv nageltjes lakken, met auto`s spelen en dublo bouwen ipv poppendokter. Wat ik zou zeggen tegen de Barbara van toen? Geniet! En laat alle onnodige zorgen los! Go with the flow, kleine meisjes en jongetjes zijn allebei om op te eten (bij wijze van spreken dan) en om van te genieten en te knuffelen. Niks meer jongensmama of een meisjesmama, maar een Mama, die nog steeds heel veel bijleerd van beiden soorten. Ik denk dat de Barbara-van-toen het toch niet van mij had aangenomen, want ze is was wel een beetje eigenwijs.

Ben jij een jongens-of een meisjesmama?

En Mama`s, zijn jullie ook een Mama die nog heel veel bij moet leren of zijn jullie eerder een meisjes -of jongensmama?

Comments

comments

Powered by Facebook Comments

You Might Also Like

17 Comments

  • Reply Felicia 18 maart 2018 at 09:21

    hoi Barbara dankje voor je berichtje terug
    wij hebben een jongetje gekregen
    een mooi mannetje 🙂 geboren 1 dag voor zijn uitgerekende datum op 24 augustus 2017

    • Reply Barbara 18 maart 2018 at 09:53

      Ah, wat leuk! Gefeliciteerd met jullie zoon♡

  • Reply Felicia 17 maart 2017 at 10:53

    ik heb 3 dochtertjes maar altijd de wens gehad op een jongetje leek mij en nog trouwens een stuk makkelijker dan meisjes opvoeden
    mar ik ben zielsgelukkig met mijn meisjes alleen weet ik niet zo goed of ik nou echt een meisjes mama ben
    want de wens voor een jongen bleef
    nu ben ik zwanger van de vierde en tel de weken af voor de 20 weken echo want dan krijg ik te horen wat dit kindje is
    ik ben nu precies 17 weken ik ben benieuwd

    • Reply Barbara 17 maart 2017 at 11:10

      Wat spannend, Felicia! Nu ik een jongen heb, na twee meiden, merk ik dat het toch wel heel anders is. Maar ook echt heel leuk. Het vergt andere ‘skills’ van je als moeder. Ben heel benieuwd wat je krijgt! Laat je het nog even weten?

  • Reply F.B. 2 februari 2016 at 11:34

    Wat een heerlijk verhaal! Nooit bij stil gestaan of ik een meisjesmama was! Ik had beide”soorten” haha! En weet je alledrie zijn ze verschillend qua karakter. Maar oh, zo leuk. Geniet, voor je het weet zijn ze groot. Ik weet er alles van. F.

    • Reply Barbara 5 februari 2016 at 14:56

      Haha, bedankt Mam!

  • Reply Nicole Orriëns 2 februari 2016 at 10:37

    Ik heb drie jongens en twee meisjes. En ik vind ze behoorlijk verschillend. De meisjes snap ik beter!

  • Reply Josan 2 februari 2016 at 06:36

    Ik heb 3 dochters. Maar toen ik als tiener oppaste, vond ik meisjes helemaal niks. Jankerdjes vond ik ze.

    • Reply Barbara 5 februari 2016 at 14:57

      Van jezelf is toch wel weer heel anders, vind je niet?

  • Reply Jodi - liefthuis 1 februari 2016 at 21:38

    Een jongen vond ik wel spannender omdat ik dat allemaal niet snapte voor mijn gevoel. Jongens dingen en zon klein piemeltje en auto’s en wild doen haha. iedereen om mij heen dacht ook een meisje en toch werd het ons lekkere menneke. Nu hij er is kan ik me niet anders voorstellen.

    • Reply Barbara 5 februari 2016 at 14:58

      Ik herken dat wel, maar wat is het leuk, hè?

  • Reply marguerita78 1 februari 2016 at 21:21

    Ik was ervan overtuigd dat ik mama van 2 zoons zou worden. Het was beide pretecho’s best even omschakelen toen er een meisje in mijn buik bleek te zitten. En nu? Nu ben ik een dolblije meisjesmama met de allerleukste dochters van de wereld <3

    • Reply Barbara 5 februari 2016 at 14:59

      Meiden zijn heerlijk, van die kleine dametjes al, hoe klein ze nog zijn!

  • Reply Nicole 1 februari 2016 at 12:30

    Ik heb mezelf nooit een meisjesmama of jongensmama gevoeld. Nu nog steeds niet eigenlijk nu ik een meisje heb. Waarschijnlijk ben ik nu meer een meisjesmama omdat dat het enige is wat ik ken. Maar zal me vast makkelijk aan kunnen passen!

    • Reply Barbara 5 februari 2016 at 15:02

      Met zo een instelling komt dat vast wel goed! Maar beiden vind ik verassend leuk, toch wel..

  • Reply Lodi 1 februari 2016 at 13:28

    Ik zag mezelf altijd als een meisjes mama, ik heb zelf een zus en dacht dat ik ook vast meiden zou krijgen. Ik ben dol op tutten, jurkjes, sieraden etc. Niets geen meiden mama hier want ik kreeg twee zoontjes ( en mijn zus trouwens ook). En wat blijkt, ik ben een prima jongens moeder. En die jurkjes, die dragen zij dan misschien niet, maar ze complimenteren mij wel als ik het doe 🙂

    • Reply Barbara 5 februari 2016 at 15:01

      Een schrale troost, mijn twee meiden doen alleen maar aan wat zij willen, vanaf heel klein al. Niks schattige jurkjes! Je hebt zo best goed voor elkaar 😉

    Leave a Reply

    CommentLuv badge

    %d bloggers liken dit:
    Lees vorig bericht:
    Welk Vloerkleed heeft jou voorkeur?

      Het is tijd voor een vloerkleed. Het is januari en dat is voor mij vaak een maand waarin ik...

    Sluiten