Bol AlgemeenBol Algemeen

Verhuizen naar Bolivia met 3 kinderen: ons avontuur in Santa Cruz de la Sierra

Last Updated on 3 februari 2026 by Barbara

Verhuizen naar het Buitenland Bolivia mamameteenblog - Bolivia

In november 2023 stapten we met ons gezin – drie kinderen, koffers vol spullen en harten vol spanning – op het vliegtuig naar Bolivia. Een groot avontuur waar we lang naar hadden uitgekeken, maar waarvan we pas écht de impact voelden toen het moment daar was. Het was een stap uit onze vertrouwde wereld in Nederland, weg van het bekende ritme, en een duik in het onbekende.

In dit artikel neem ik je mee in hoe we dit als gezin hebben ervaren: van de hectiek van ons huis verkopen en ontspullen, het afscheid nemen van familie en vrienden, tot onze aankomst in Santa Cruz de la Sierra. Ik vertel over de eerste cultuurshock, het leren van de taal, de tropische warmte, het opbouwen van een nieuw ritme en hoe we inmiddels alweer richting het einde van deze bijzondere periode in Bolivia bewegen.

Het besluit om te verhuizen naar Bolivia

Verhuizen naar het buitenland is geen beslissing die je van de ene op de andere dag neemt. Voor ons begon het met dromen, na onze ervaring van Suriname in 2018: hoe zou het zijn om met de kinderen in een totaal andere cultuur te leven? Om hen een ervaring mee te geven die veel verder gaat dan schoolboeken of vakanties?

We wilden meer tijd als gezin, nieuwe perspectieven ontdekken en vooral uit onze comfortzone stappen. Toen de kans zich voordeed om naar Bolivia te gaan, zeiden we – met kriebels in de buik en een flinke dosis moed – ja.

Het verkopen van ons huis

Misschien wel één van de grootste drempels: ons huis verkopen. Dat fijne plekje waar we herinneringen hadden opgebouwd sinds de kinderen klein waren. De kamer waar de eerste stapjes gezet waren, de tuin waar we zomers eindeloos hadden gebarbecued, en de muren die onze drukke gezinsdagen hadden gedragen.

De huizenmarkt hielp ons gelukkig mee. Binnen een week hadden we serieuze biedingen, maar dat maakte het afscheid niet minder zwaar. Het voelde alsof we niet alleen een huis verkochten, maar een deel van ons leven.

Toch gaf het ook lucht. De wetenschap dat we niet meer vastzaten, dat we vrij waren om te vertrekken. Een huis kun je opnieuw kopen, herinneringen draag je altijd mee.

Ontspullen: wat nemen we mee, wat blijft achter?

Een verhuizing naar Zuid-Amerika dwingt je tot keuzes. Heel veel keuzes. Wat neem je mee in die paar koffers? Wat laat je achter?

We hebben zakken vol speelgoed, boeken en kleding uitgezocht. Dingen die jarenlang in kasten hadden gelegen, maar die nu echt geen plek meer hadden. Het voelde soms pijnlijk om zoveel los te laten, maar ook bevrijdend.

De kinderen mochten zelf kiezen welke knuffels, boeken en spelletjes absoluut mee moesten. Zo werden er geheime stapels gemaakt en onderhandeld. Uiteindelijk ging er van alles naar de kringloop, naar vrienden en naar familie.

Ik ontdekte dat ontspullen niet alleen een praktische noodzaak was, maar ook een emotioneel proces: het loslaten van ballast om ruimte te maken voor iets nieuws.

Het afscheid

En toen kwam het moment van afscheid nemen. Van familie, vrienden, school, buren. Het waren intensieve weken vol etentjes, koffiedates en knuffels.

De kinderen namen afscheid op school met traktaties en foto’s. Wij spraken af met vrienden voor een laatste borrel en knuffels bij de grootouders.

Afscheid nemen is misschien wel het moeilijkste onderdeel van emigreren. Je weet dat er WhatsApp en videobellen is, maar toch voelt de afstand groter dan ooit. Het idee dat je niet “even langs kunt gaan” maakt de band des te kostbaarder.

Verhuizen naar het Buitenland Bolivia mamameteenblog - Verhuizen naar Santa Cruz de la Sierra Bolivia

De grote reis: op weg naar Bolivia

Op een frisse herfstdag in november 2023 stonden we daar, op Schiphol, met onze koffers. Het voelde onwerkelijk: we gingen echt. De vlucht duurde lang, met overstappen en slapeloze uren. De kinderen wisselden tussen opwinding en vermoeidheid, en ikzelf ook.

Toen we eindelijk landden in Santa Cruz de la Sierra, voelden we de tropische warmte direct als een deken om ons heen. Alsof we in een andere wereld waren gestapt.

Eerste indruk van Santa Cruz de la Sierra, Bolivia

Santa Cruz is een bruisende stad. Groot, druk, warm en chaotisch vergeleken met Nederland. Auto’s toeteren, brommers zoeven voorbij en de markten barsten van kleur en geluid.

Onze eerste dagen waren een mix van verwondering en complete uitputting. Het klimaat – vaak boven de 30 graden met hoge luchtvochtigheid – was een enorme overgang na de Nederlandse herfst. Alles kostte meer energie: boodschappen doen, de weg vinden, zelfs simpel wandelen in de hitte.

Maar er was ook die nieuwsgierigheid: de tropische vruchten op de markt die we nog nooit hadden gezien, de vriendelijke mensen die geduldig met ons Spaans oefenden, de muziek die overal uit huizen en winkels klonk.

Het wennen aan de cultuur en taal

De taalbarrière was in het begin groot. Hoewel we een beetje basis Spaans kenden, merkten we al snel dat het dagelijks leven in Bolivia veel meer woorden, uitdrukkingen en snelheid vraagt.

De kinderen pikten de taal sneller op dan wij. Op straat, met nieuwe vriendjes, in de speeltuin. Soms corrigeerden ze mij zelfs, wat zowel grappig als pijnlijk was.

De cultuur is hartelijk maar ook anders. Tijd is hier minder strak gepland dan in Nederland. Een afspraak om 10 uur kan net zo goed om 11 uur beginnen. Eerst wennen, maar inmiddels ook een verademing.

Een nieuw ritme vinden

De dagen kregen langzaam structuur. School, boodschappen, samen eten, siësta’s (die hier echt nuttig zijn in de hitte), en ’s avonds vaak nog even naar buiten.

We ontdekten de lokale supermarkten en markten, leerden onze weg vinden met taxi’s en micro’s (de minibusjes die kriskras door de stad rijden), en maakten een nieuw thuis van ons huis in Santa Cruz.

Het huis zelf was ook een aanpassing: geen centrale verwarming, een totaal andere indeling, en natuurlijk de onvermijdelijke muggen en insecten die zich meteen welkom voelden. Toch voelde het al snel eigen, met onze spullen en die van de kinderen op hun plek.

Verhuizen naar het Buitenland Bolivia mamameteenblog - Verhuizen naar Bolivia

De mensen leren kennen

Wat ons het meest opvalt in Bolivia is de vriendelijkheid van de mensen. Of het nu de buurvrouw is die mango’s van haar boom deelt, de taxichauffeur die onze kinderen grapjes leert, of de marktvrouw die extra fruit meegeeft – we voelen ons welkom.

We hebben ook andere gezinnen ontmoet, zowel lokale families als expats. Dat geeft steun en herkenning. Want hoe mooi dit avontuur ook is, soms hebben we behoefte aan een luisterend oor dat begrijpt hoe groot de verandering is.

Het land ontdekken

Naast de stad hebben we uitstapjes gemaakt naar de natuur. De diversiteit van Bolivia is indrukwekkend: van de jungle rondom Santa Cruz tot de hoge bergen bij Samaipata, die verderop beginnen. Elke trip voelt als een ontdekkingsreis.

De kinderen genieten van de dieren die we zien – van papegaaien tot apen – en van het buitenspelen in een klimaat waar je bijna altijd zonder jas naar buiten kunt.

Terugkijken en vooruitzien

Nu, bijna 2 jaar later, beseffen we hoe bijzonder dit avontuur is geweest. We hebben zoveel geleerd, over onszelf, over elkaar en over het leven in een totaal andere cultuur.

En tegelijk komt er een einde in zicht. In december keren we terug naar Nederland. Dat voelt dubbel. We verlangen naar familie, naar onze vertrouwde omgeving, naar dingen als fietsen zonder gevaar en broodjes kaas. Maar we weten ook dat we een stukje van ons hart hier in Bolivia achterlaten.

De kinderen vragen soms: “Kunnen we later terug?” Misschien. Wie weet. Voor nu zijn we vooral dankbaar dat we dit samen hebben meegemaakt.

Wat dit avontuur in Bolivia ons heeft gebracht

  • Flexibiliteit: leren omgaan met verandering en onverwachte situaties.
  • Taal: een flinke sprong in Spaans, vooral bij de kinderen.
  • Samenhorigheid: als gezin dichter naar elkaar toe groeien.
  • Nieuwe vrienden: zowel lokaal als internationaal.
  • Herwaardering: voor Nederland, maar ook voor het leven buiten onze eigen bubbel.

Tot slot

Verhuizen naar Bolivia met drie kinderen was een van de grootste sprongen die we ooit hebben gemaakt. Het was niet altijd makkelijk, soms ronduit pittig, maar het was bovenal een ervaring die ons rijker heeft gemaakt dan we ooit hadden durven dromen.

Of we dit ooit opnieuw zouden doen? Wie weet. Voor nu komen de dagen dichterbij tot december, met een mix van gevoelens. En één ding weten we zeker: dit avontuur nemen we ons hele leven mee.

Verhuizen naar Bolivia met 3 kinderen Mamameteenblog.nl

Altijd up-to-date met het laatste nieuws vol tips en inspiratie voor een slim en gezond leven!