Speelgoed algemeen
Lifestyle Zwangerschap

Ik mocht geen keizersnede van de artsen.

22 april 2015
Afgelopen week kreeg ik een appje van een lief vriendinnetje.
Er stond een linkje in en de opmerking: Dit heb jij toch ook gehad? 
Niets vermoedend opende ik het linkje…
Ik mocht geen keizersnede van de artsen mamameteenblog.nl

Even laten bezinken

Slik.
Ja, lief vriendinnetje, dit heb ik ook gehad.
Ik moest het even laten inwerken. Er kwam ineens weer zoveel boven aan gedachten en emoties.
Ik drukte het even weg, was met andere dingen bezig die mijn aandacht eisten.
Maar het lukte mij niet helemaal.
Het deurtje was open. Nog niet wijd open, maar wel een klein kiertje.
En telkens dacht ik eraan terug.
Drie bevallingen heb ik gehad, alle drie totaal verschillend. De eerste was een natuurlijke bevalling, een hele snelle met pijn, veel pijn. (Ja , ik weet het, een bevalling doet zeer.) Op die pijn was ik echter niet voorbereid. Niet tijdens de puflesjes en niet tijdens de consulten van de verloskundigen.
En ondanks dat ik vreselijk trots was op mijn lichaam, dat het een baby kon baren, was er een zaadje gepland in mijn hersenen.

      `Dit wil ik nooit meer!`

Jaja, bijna iedere vrouw roept dat! En dat gevoel zakt na verloop ook weer weg. Tenminste dat hoort zo. Maar in mijn hersenen niet. In mijn hersenen was het gaan wortelen.
Dat was op zich geen probleem, want ik had de meest geweldige dochter gekregen en het was goed zo, 1 kind is oké.
Maar niet voor moeder natuur. We kregen een tweede ronde….
En een tweede bevalling…
Ik heb de angst voor de bevalling eerst genegeerd, maar rond een maandje of zes zwangerschap, kwam het toch dichterbij.

De angst werd  steeds groter en het werd een soort van ding, een soort van enorme berg die ik moest gaan beklimmen. Ik heb het neergelegd bij mijn verloskundige. En ondanks mijn kundige verloskundige, is er niks mee gedaan. Sterker, het voelde alsof het werd weggewuifd. Geen bevestiging, geen begeleiding, niks. Het voelde alsof: je hebt geen keus, je kind moet er toch uit.

Dus.

Mijn Tweede bevalling

Mijn tweede bevalling was op zijn zachts gezegd niet fijn. Ik heb er drie dagen over gedaan en uiteindelijk een keizersnede gehad. De laatste 5 uur voor mijn keizersnede heb ik persweeën gehad met maar 5 cm ontsluiting. Niet een aanrader en niet oké, nee.
Ik ben er meer dan ooit van overtuigd dat je mindset veel kan doen tijdens de bevalling en dat ik bij deze bevalling onbewust veel heb tegengehouden. Wist ik maar dat er meer over te weten valt.
Helaas is dit niet terug te draaien, maar ik heb er wel superveel van geleerd.
Zou ik het de volgende keer anders doen? Nee, hoor! Ik zou het gewoon helemaal niet doen.
Beter!
Toch?

Een derde ronde

Niet voor moeder natuur. We kregen een derde ronde…
Of het gepland was? Nou dat niet…
Wat zeg je?Maar hoe kun je als doktersassistente 2 keer ongepland zwanger worden?
Tja, dat is een beetje medisch, een beetje (te) persoonlijk en ook een beetje geluk/ pech*.
Afijn, terug naar het onderwerp, want nu komen we tot de kern.
Want wat nu…
Hier gingen we gewoon nòg een keer. Onnodig om te vermelden dat de emoties en de hormonen, welke trouwens niet echt meewerken in deze situaties, door mijn lichaam gierden.

`Feit: Na een keizersnede mag je in Nederland kiezen of je weer een keizersnede wilt.’

Ehh, dat was mij verteld, tenminste, door de kundige verloskundige.
Maar bij de overdracht naar de gynaecoloog, kreeg de situatie ( mijn aanstaande bevalling) toch een hele andere insteek.
De gedachten is dat je het toch eerst zelf moet proberen als er geen reden is ( in hun ogen) om niet te zelf te bevallen. En Angst is geen reden. Nogmaals Angst is geen reden.Dus.Tja, dat snap ik wel vanuit medisch standpunt uit bezien, maar…NIET van mijn kant bekeken.
Het zou fijn zijn als de medische wetenschap iets meer begrip toont voor de emotionele toestand (lees: mindset) van de zwangere dame en erkent wat de impact hiervan kan zijn op de bevalling.
Dit betekent automatisch ook de waarborg voor de veiligheid van het kindje en de moeder.

De individuele situatie en de passende wijze

Voor de duidelijkheid ik ben niet alleen voor keizersnedes of alleen voor natuurlijke bevallingen.
Ik ben voor meer aandacht voor de individuele situatie van de moeders in spe.
In mijn geval bleek het, de keizersnede, een goede keuze geweest, de gyneacoloog van dienst tijdens mijn keizersnede vertelde mij achteraf dat ik veel littekenweefsel had opgebouwd van de vorige keer en dat er beduidend meer risico was voor moeder en kind als we de natuurlijke bevalling waren ingegaan. Goede keus.
Hoe blij ben ik dat ik hier naar mijn gevoel heb geluisterd en voor een operatie ben gegaan. Want dat is een keizersnede uiteindelijk.
Want hoewel ik wist van de vorige keer dat ik minimaal 6 weken moest herstellen en dat dit best wat impact heeft (gehad) op een gezin met 2 jonge kinderen en een baby, woog dit niet tegen het risico op van een natuurlijke bevalling, in mijn geval.

Dit keer kon ik mij voorbereiden en was ik in betere conditie toen ik de operatie inging. Dat maakte dat het herstel een stuk makkelijker ging.
Ik heb een fijne  kraamtijd gehad met ruimte voor een lach en een traan, maar vooral vertrouwen in mijzelf.
En dat kun je als mama niet genoeg hebben!

Tot zover mijn gedachten en ervaring over de eigen keuze van de keizersnede.
Hoe staan jullie daarin?

* doorhalen wat niet van toepassing is.

Comments

comments

Powered by Facebook Comments

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply Kraamweek 1 & 2 - Mama met een Blog 20 januari 2017 at 14:37

    […] Mijn beslissing voor een geplande keizersnede ging niet zonder slag of stoot, mijn verslag vind je h… […]

  • Reply Wytske 23 april 2015 at 14:28

    Jeetje, heftig verhaal Barbara! En eigenlijk maakt het niet uit hoe wij erin staan, het gaat erom hoe jíj je erbij voelt. Hetzelfde geldt voor pijnmedicatie; in Nederland vinden we nog steeds grotendeels dat we dit op eigen kracht moeten doen. Alleen wanneer het extreem wordt, 'mogen' we hiernaar grijpen. Ik heb het dan niet over de artsen, maar over de andere moeders. Iedereen vindt er wel wat van, maar jij moet het doen dus het gaat om jou. Iedereen ervaart het toch anders. Ik wilde ook graag een natuurlijke bevalling en zonder pijnmedicatie, gelukkig heb ik dat ook kunnen doen. Maar ik heb altijd gezegd: als ik op dat moment medicatie toch nodig vindt, dan is dat zo. Als een keizersnede de beste oplossing is, dan is dat zo. Jammer dat je niet beter begeleid bent, maar zoals hierboven al gezegd is: gelukkig heb je nu drie gezonde kinderen!

  • Reply Kim Buining 22 april 2015 at 15:38

    Wauw wat heftig zeg. Een zwangerschap + bevalling lijkt mij persoonlijk ook zo eng. Jammer dat de artsen slechte begeleiding hebben geboden. Het had alles zo anders kunnen laten zijn.

  • Reply Lipstick Mamas 22 april 2015 at 11:14

    Wat een heftig verhaal Barbara! En dapper dat je het zo vertelt. Hopelijk maakt dat alle aanstaande moeders bewust dat je je angsten en twijfels voor de bevalling moet bespreken en alle mogelijkheden die er zijn. Groetjes en gelukkig kun je nu genieten van drie mooie kinderen, Cecilia

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    %d bloggers liken dit:
    Lees vorig bericht:
    DIY Allesreiniger/ All purpose spray

    Zo af en toe word ik mij weer eens bewust van al die schoonmaakmiddelen die we dagelijks gebruiken in ons...

    Sluiten